‘Wind, kou en regen...daar kan een echte waddenfan tegen!’, onder dat motto stond ik zaterdagochtend 16 oktober op. In gedachten feliciteerde ik de Waddenvereniging met die machtige 45 jaar dat zij bestaan. Het toverde een glimlach op m’n gezicht en zag ineens weer het kleine meisje dat ik ooit was voor me: al banjerend door de zee en het zand, droeg ik trots het ‘Wees wijs met de Waddenzee’-shirt. Ik denk niet dat ik toen enig besef had van de belangrijke functie die de Waddenvereniging heeft, maar ik was wel gek op de eilanden en het wad. En dat ben ik nog steeds.
Als wadgids heb ik afgelopen zomer heel wat mensen aangesproken. De zomerse braderiën van zowel Texel als Terschelling waren prachtige gelegenheden hiervoor. De meeste mensen waren vrolijk, ontspannen en gul; het was immers vakantie. Maar er heerste onder sommigen ook een gevoel van onbehagen: stoor mij in mijn vakantie niet met idealisme! Enig begrip kon ik daar wel voor opbrengen, maar ik vond het geen goed excuus.
Zo anders was het 16 oktober 2010. Het begin van de herfst had zich aangekondigd met veel regen en koude wind. Maar ook onder deze omstandigheden zien de eilanden er schitterend uit en ik voelde me dan ook uitverkoren dat ik op deze feestelijke dag in het veldstation mocht staan op Schiermonnnikoog.
De zon brak door de wolken heen en alle voorbijgangers die ik trof waren goed gemutst.
De jubileumkrantjes kon ik als warme broodjes aan iedereen uitdelen. De ‘raad het aantal schelpen’-actie liep ook erg goed. Maar wat mij het meest gegrepen heeft waren twee mensen die enigzins emotioneel werden toen ze zagen dat ik een ‘Wees wijs met de Waddenzee’-retro trui droeg. En dat toverde dan weer een grote glimlach op mijn gezicht! Trots op de Waddenvereniging.
De jubileumkrantjes kon ik als warme broodjes aan iedereen uitdelen. De ‘raad het aantal schelpen’-actie liep ook erg goed. Maar wat mij het meest gegrepen heeft waren twee mensen die enigzins emotioneel werden toen ze zagen dat ik een ‘Wees wijs met de Waddenzee’-retro trui droeg. En dat toverde dan weer een grote glimlach op mijn gezicht! Trots op de Waddenvereniging.
Iedereen leek even de tijd te willen nemen om in het veldstation rond te neuzen en het tentje leek rond het middaguur dan ook een gezellige plek van samenkomst.
Her en der vroeg ik naar de band die de leden met de Waddenvereniging hebben.
Sentiment, idealisme en warme gevoelens.Veel mensen zijn al jaren trouwe donateurs en vele kinderen willen ook wadgids worden. Dat is bekoorlijk.
Sentiment, idealisme en warme gevoelens.Veel mensen zijn al jaren trouwe donateurs en vele kinderen willen ook wadgids worden. Dat is bekoorlijk.
Gefeliciteerd Waddenvereniging!
Je bent sentiment, maar ook zeker de toekomst!
Mooie tekst, en hele leuke site! Vooral de zeekoe, geweldige dieren!! X Sophie
BeantwoordenVerwijderen