Vaststrikken, lekker strak. De veters mogen niet loshangen.
In de verte schaatsen mensen, ze worden steeds kleiner. Het riet wappert heen en weer, de enkels worden koud. Het hart is warm en bonst in de keel, de benen doen het werk.
Verder zie ik: twee oude mannen in gele schaatspakken, rijden in kadans. Ze tekenen met hun schaatsen een patroon in het ijs. Rugzakken, met boterhammen en koffie. Mutsen op hun hoofd.
Kinderen, die langs de kant proberen te glijden op hun ijzertjes. Een meisje dat valt, lacht. Een hond jaagt de sneeuwvlokken achterna en blaft naar de vogels.
Mijn enkels doen zeer, maar gaan verder. De benen doen het werk. Een blauwe handschoen ligt op het ijs, ik neurie een liedje. Vissen onder het ijs zwemmen met ons mee. Een wak in het ijs......
De zon zinkt. Rode neusjes en koude teentjes, voelen dat de avond valt. In de verte branden honderd kleine lampjes in het dorp, de kerkklokken luiden.
De finish is nabij, de heimwee naar het ijs is in zicht. De auto staat klaar, de soep is warm.
De dromen groot.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten